Werkpostfiche als communicatiemiddel

Voor elk gezondheidsrisico waaraan een werknemer/uitzendkracht is blootgesteld bestaat een unieke code. De gebruiker noteert deze codes op de werkpostfiche.

Juiste codes zijn belangrijk om de arbeidsarts toe te laten een juist gezondheidstoezicht uit te voeren. Uitzendbureaus hebben deze codes nodig om een opzoeking te kunnen doen in de Centrale Gegevensbank PI-M.
Het gebruik van de juiste codes is een noodzaak en garantie voor een vlotte communicatie tussen de gebruiker, het uitzendbureau én de arbeidsarts.

Codes gezondheidsrisico’s

Een werkpostfiche is verplicht voor elke werkpost waarvoor gezondheidstoezicht is verplicht.

Het gaat om uitzendkrachten die aan minstens één van onderstaande gezondheidsrisico's zijn blootgesteld:

  • Werknemers met een veiligheidsfunctie.
  • Werknemers op een werkpost met verhoogde waakzaamheid.
  • Werknemers blootgesteld aan welbepaalde risico’s, zoals lawaai, manueel hanteren van lasten, nacht- en ploegenarbeid, chemische agentia, biologische agentia, psychosociale risico’s …

Een uitzendkracht kan op een werkpost aan verschillende gezondheidsrisico’s tegelijk worden blootgesteld. Een uitzendkracht mag pas aan het werk als hij door een arbeidsarts medisch geschikt is verklaard voor alle gezondheidsrisico’s op die werkpost.

Voor elk van deze ‘gezondheidsrisico’s’ bestaat een unieke code. Die codes zijn officieel vastgelegd in een Ministerieel Besluit (MB van 9 juni 2010) (of anders bepaald in de Codex Welzijn op het Werk). Je vindt hier de volledige lijst

Het is aan de gebruiker om de gezondheidsrisico's van een bepaalde werkpost/functie in kaart te brengen. De gebruiker doet dit op basis van een risicoanalyse van de werkposten. Hij noteert deze gezondheidsrisico’s met hun overeenkomstige codes op de werkpostfiche.

Deze codes laten toe aan arbeidsartsen om correct in te schatten wat ze precies moeten onderzoeken tijdens hun (voorafgaand) gezondheidstoezicht. Zo zal een onderzoek voor het gezondheidsrisico ‘veiligheidsfunctie’ er helemaal anders uit zien dan dat voor ‘ploegenarbeid’ of ‘ manueel hanteren van lasten’.
Dankzij die codes is het voor arbeidsartsen in hun onderlinge communicatie ook duidelijk over welk medisch onderzoek het gaat. De externe diensten PBW moeten deze officiële codes bovendien gebruiken in hun jaarverslag dat ze jaarlijks moeten opstellen.

De gezondheidsrisicocodes zijn zeer belangrijk voor uitzendbureaus om de medische geschiktheid van een uitzendkracht in de Centrale Gegevensbank PI-M  na te kijken. Ze vormen een deel van het werkpostfiche-identificatienummer.
Het uitzendbureau heeft de codes ook nodig om het voorafgaand gezondheidstoezicht correct te organiseren en in te plannen bij de externe dienst PBW van het uitzendbureau.

Hier vind je meer info over gezondheidstoezicht en de taakverdeling tussen gebruiker en uitzendbureau.

Naar boven

Vaak voorkomende codes in de uitzendsector

De Centrale Gegevensbank PI-M  maakt het mogelijk om een globaal beeld te krijgen van alle gezondheidsrisico's waarmee uitzendkrachten op hun werkplek worden geconfronteerd. Bovendien gebeurt de globale analyse met respect voor de privacy van de uitzendkrachten.

De meest voorkomende gezondheidsrisico’s bij uitzendkrachten zijn:

Afbeelding verwijderd.

Hier vind je statistieken over de meest voorkomende gezondheidsrisico’s bij uitzendkrachten.

Op het modelformulier van de werkpostfiche heeft PI de vaakst voorkomende gezondheidsrisico's en hun unieke code vermeld.

Naar boven

Tips voor een juiste code

Gebruik geen huiscodes (noch van gebruiker, noch van een externe dienst PBW). Gebruik de officiële codes die vastgelegd zijn in het MB van 9 juni 2010. Je vindt hier deze lijst met codes.  Het werken met verschillende codes voor eenzelfde gezondheidsrisico zorgt enkel voor nodeloze (spraak)verwarring. 

Vermijd zoveel mogelijk algemene codes, zoals 1202 (Lawaai), 1133 (Effecten), 1134 (Blootstelling). Deze codes kunnen een te uitgebreid onderzoek door de externe dienst PBW met zich meebrengen. Zo vermijd je ook dat externe diensten die te algemene codes zelf corrigeren naar een meer correcte, meer gedetailleerde code. Bovendien verminderen die algemene codes sterk de kans op een succesvolle opzoeking in de Centrale Gegevensbank PI-M.

Voor een aantal vaak voorkomende gezondheidsrisico’s is de inhoud van het gezondheidstoezicht gelijklopend. Het gaat om ‘manueel hanteren van lasten’ (2022), ‘ergonomische belasting’ (2026) en ‘monotone en repetitieve arbeid’ (2023). Externe diensten PBW gebruiken deze codes daarom regelmatig door elkaar. Bij opzoekingen in de Centrale Gegevensbank PI-M kan het nuttig zijn om deze verschillende codes te checken. Zo vergroot je de kans op een positief resultaat bij een opzoeking.

Bij ‘blootstelling aan lawaai’ zijn 4 verschillende codes mogelijk: een algemene code 1202 en de meer specifieke codes 1203, 1204 en 1205. Aan elke code is een specifiek onderzoek verbonden, afhankelijk van de intensiteit van blootstelling aan lawaai. Ook de duur van medische geschiktheid is gekoppeld aan deze code.
Probeer dus voor lawaai een zo correct mogelijke code te gebruiken op de werkpostfiche.
Vermijd de algemene code 1202. Iemand die medisch geschikt is voor een meer intense blootstelling aan lawaai (code 1205) is uiteraard ook geschikt voor de minder intense blootstelling (code 1203). Hou daar rekening mee bij opzoekingen in de Centrale Gegevensbank PI-M.

Verwar gezondheidsrisico’s niet met algemene risico’s zoals vallen, snijden, knelling, risico op brandwonden,… Houd die 2 types risico’s gescheiden op de werkpostfiche.
Het aanduiden van een gezondheidsrisico heeft als gevolg dat de uitzendkracht een gezondheidstoezicht moet krijgen vooraleer hij aan de slag gaat op een werkpost.
Bij algemene risico's is geen gezondheidstoezicht vereist. Uiteraard moet de gebruiker hier wel de nodige andere preventiemaatregelen nemen.

Ga na of een gezondheidsrisico echt van toepassing is.
De preventieadviseur en arbeidsarts zijn het best geplaatst om de gebruiker hierover te adviseren. Een gezondheidsrisico is slechts van toepassing als andere preventiemaatregelen niet voldoende zijn. Niet iedereen die af en toe een doos moet tillen, is bijvoorbeeld blootgesteld aan het gezondheidsrisico 'manueel hanteren van lasten'.

Naar boven